Akcija pomoći našem sugrađaninu Danku Obreniću Belom

Naš sugrađanin Danko Obrenić Beli (59), ratnik i rodoljub, našao se u teškoj matrijalnoj situaciji nedavno mu je bila isključena struja, zbog neplaćenih nagomilanih dugova.
Danko nema nikakvih prihoda, korisnik je narodne kuhinje gdje ima pravo na jedan obrok dnevno, a i to otežano koristi jer živi na porodičnom imanju u Ljutićima u staroj, ruševnoj, neuslovnoj kući, a nema svoj automobil. Povremeno, kada ne uspije da nađe prevoz, mora da pješači po tri i po sata da bi došao u Pljevlja po obrok.
Trenutno je njegovo domaćinstvo bez struje, vodu donosi sa izvora udaljenog kilometar, imanje je odavno zapušteno tako da nema nikakvih prihoda od njega.
Dio problema je i to da Danko ima hrvatsku ličnu kartu jer je tamo rođen, mada je imao lična dokumenta SR Jugoslavije i po ocu državljanstvo u Crnoj Gori, gdje je svojevremeno odjavio ličnu kartu, ipak on nije u mogućnosti da trenutno dobije osnovna dokumenta u Crnoj Gori, ličnu kartu, zdravstvenu knjižicu, što ga dovodi u nezavidan položaj u pogledu zaposlenja i rada, niti da dobije određenu socjalnu pomoć, niti zdravstvenu njegu preko crnogorskog fonda, već bi te usluge morao da plati, kao i drugi ljudi sa stranim dokumentima.
Danko je zaslužan građanin, koji je rođen u Kneževu, opština Beli Manastir u Hrvatskoj gdje je službovao njegov otac Dragutin Obrenić nekadašnji podoficir, zapovjednik karaula u JNA. Danko je zbog očeve vojne službe odrastao i školovao se u više gradova i mjesta u Zagrebu, Osjeku, Baranji, Podgorici (nekadašnjem Titogradu), Beogradu i Novom Sadu, gdje je služba vodila njegovu porodicu. Završio je osnovnu i srednju školu, a zatim se zaposlio u JNA kao aktivno vojno lice. Na početku sukoba devedesetih godina Danko se odmah javio u specijalne jedinice gdje je predano i čestito služio ukupno devet godina, u najtežem vremenu ratova i bombardovanja od 1991. do 2000. godine. On je bio pripadnik specijalnih jedinica JNA, Vojske Republike Srpske Krajine, Vojske Republike Srpske, pripadnih Crvenih beretki, službovao je i u Crnoj Gori kao pripadnik spacijalnih jedinica Vojske SR Jugoslavije i artiljerije kada je bio zaposlen u Danilovgradu, a potom u Beogradu kao pripadnik Specijalnih antiterorističkih jedinica (SAJ) MUP-a SRJ.
Danko je imao čin potporučnika, osposobljen je za obuku pripadnika specijalnih jedinica i bio je instruktor takvih jedinica za specijalno ratovanje. I pored uvažavanja koje je kao slobodan građanin dobio od hrvatskih vlasti i veterana, kao Srbin i pravoslavac koji je učestvovao u ratu i borio sa za svoj narod širom biše Jugoslavije Danko je naišao na nepravične osude i nasrtaje određenih osoba u Hrvatskoj u Osjeku gdje je do prije koju godinu živio.
Nekoliko puta je okrutno pretučen i završio je u bolnici zbog toga što je bio pripadnik srpske vojske, i nepokolebljivo uz validne dokaze svjedočio o zločinima nad Srbima u akciji “Oluja”, a hrvatska policija, navodno, nija mogla da otkrije ko ga je napao. Pored nezavidne materijalne situacije, iako Danko ima nekretnine u Hrvetskoj do kojih nije mogao da dođe, to višestruko ponovljeno premlaćivanje je bio odlučujući razlog da napusti Hrvatsku i dođe u Srbiju. Danko ističe da mu je u Hrvatskoj i život bio ugrožen.
U Srbiji je živio u državnim azilima u više gradova do sredine 2024. Potom se doselio na svoju djedovinu u Pljevlja, to jest u selo Ljutiće.
Ipak, administrativne prepreke mu u Crnoj Gori nisu dozvolile da se zvanično zaposli i ostvari određena neophodna prava i on trenutno nema nikakve prihode i živi od pomoći i dobre volje nekolicine sugrađana. Dobijao je pomoć od opštine Pljevlja, Lokalnih puteva i Srpske kuće i pljevaljskog Crvenog krsta u hrani, a Dobrotvorna organizacija “Porijeklo”, iz SAD koja okuplja iseljenike iz Crne Gore, sakupila je određena sredstva namijenjena za djelimičnu popravku i uređenje Dankove kuće u Ljutićima, a ova akcija još uvijek traje. Određeni ljudi dobre volje ponudili su i druge vrste pomoći u vidu nabavke najpotrebnijeg namještaja i slično.
Danko je bio oženjen i ima dva sina i unuku od mlađeg sina. Tokom službovanja u srpskoj vojsci i miliciji razveo se od žene sa kojom su ostali sinovi da žive. Oni sada žive u Vojvodini, a mlađi sin, koji je porodičan čovjek, tražeći bolje uslove života namjerava da se preseli u Norvešku.
Iako bez prihoda i mogućnosti da dobije zaposlenje gdje god se traže domaći dokumenti, Danko nastoji da pomogne drugima koliko mu mogućnosti dozvoljavaju. Tokom znatnih požara u opštini Pljevlja početkom septembra ove godine, Danko se prijavio za dobrovoljce koji pomažu vatrogascima odnosno pripadnicima opštinske Službe za zaštitu i spašavanje u gašenju požara na terenu. Takođe, prijavio se u pljevaljskom Crvenom krstu kao volonter na usluzi koji je spreman da pomogne starim osobama.
M. T.

Danko Obrenić Beli živi u nezavidnim uslovima u porodičnoj kući u Ljutićima

Potrebna sredstva za osnovne životne potrebe

Danku Obreniću Belom su potrebna sredstva za osnovne životne potrebe a to je hrana, osim jednog obroka dnevno iz Narodne kuhinje, takođe za ogrev, za plaćanje duga za električnu energiju.
Pozivamo sve ljude dobre volje koji žele da pomognu Danku da svoja sredstva daruju putem žiro računa NVO Humanitarne organizacije iseljenika iz Crne Gore “Porijeklo” koja djeluje u SAD i priključe se akciji koju su ovi plemeniti ljudi pokrenuli još prošle godine i koja još uvijek traje.
Svoju novčanu pomoć možete da uplatite na broj žiro računa:
520-45737-22 Hipotekarna banka, Podgorica.
Svi koji žele da pomognu Danku u hrani, odjeći, obući i drugim materijalnim nenovčanim sredstvima mogu da se obrate pljevaljskom Crvenom krstu i njegovom sekretaru Željku Minići sa napomenom da je to pomoć za Danka Obrenića Belog.

Pomagao Srbima, Hrvatima, muslimanima i Albancima

Danko je kao pripadnik specijalnih jedinica službovao i bio neposredno na ratištu u Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, Republici Srpskoj, a u Srbiji je (od 1997. do 1999.) na Kosovu i Metohiji učestvovao u brojnim akcijama među kojima su i deblokade više srpskih manastira, na primjer Manastira Dečani.
Nakon što je napustio službu u SAJ-u 2000. godine Danko je živio u Srbiji, a od 2007. godine do 2023. u Hrvatskoj gdje mu je tada živjela majka. On je u Hrvatskoj bio ispitivan od specijalne hrvatske policije SOJ-e koja je istraživala njegove aktivnosti tokom ratova na prostoru bivše Jugoslavije, a naročito u Hrvatskoj i oslobođen je od svih sumnji i mogućih opštužbi, dakle dokazano je da nije načinio nikakve zločine.
Naprotiv, Danko je u svom vojničkom životu i službi pomagao ne samo brojnim Srbima, već i Hrvatima, muslimanima i Albancima. On je na prostoru Iloka sačuvao jednu katoličku crkvu od spaljivanja, kao i katoličkog sveštenika od stradanja, što je posvjedočeno tokom ispitivanja u Hrvatskoj, u okolini Mostara je spasao od stradanja veći broj pripadnika muslimanskih porodica, žena sa bebama i djecom, među kojima članove porodica Dumpori i Heljići…, izvezavši ih iz tog kraja i sprovodeći ih do njihove teritorije, a takođe spasao je od odmazde porodicu Albanaca na Kosovu i Metohiji…