Đačić o medijskim konstrukcijama zaposlenih iz Sindikalne organizacije

Direktorica Biblioteke “Stevan Samardžić” Bojana Đačić uputila je javni demant povodom “neistinitih navoda” Sindikalne organizacije zaposlenih Biblioteke I njihovog  poziva na ostavku, Istakla je da pokušaji da se kroz medijske konstrukcije imputira „nezakonito poslovanje“ predstavljaju isključivo pokušaj diskreditacije ustanove i njenog rukovodstva, da se iznose tvrdnje bez ijednog dokaza o nezakonitom ili nesavjesnom postupanju I da one predstavljaju predstavljaju lične animozitete i medijski pritisak, te da su navodi o zastrašivanju“ i „represiji“ zaposlenih netačni. Istakla je da dva stručna nalaza Instituta Sigurnost nedvosmisleno konstatuju da uslovi rada u prostorijama ustanove ispunjavaju propisane standarde i normative.

“Rad u skladu sa zakonom, uvođenje reda i vidljivih rezultata jasno potvrđuju kompetentnost i odgovornost rukovodstva ustanove. Pokušaj da se poštovanje institucionalne procedure predstavi kao zabrana snimanja predstavlja grubu manipulaciju činjenicama i tendenciozno prikazuje situaciju suprotno od stvarnog stanja. Navodi o „zastrašivanju“ i „represiji“ zaposlenih su netačni. Pisani radni nalozi predstavljaju zakonsku i profesionalnu obavezu direktora i instrument koji obezbjeđuje pravilno funkcionisanje ustanove. Nije pokazano interesovanje za jedno od najozbiljnijih pitanja, nestanak 1.828 knjiga sa Dječijeg odjeljenja i 314 knjiga iz Čitaonice, prostora u kojem je iznošenje bibliotečke građe izričito zabranjeno internim aktima”, navodi se u saopštenju Đačić . Uz konstataciju da je novinaru javnog servisa nije zabranjeno snimanje već da je upućen na poštovanje institucionalne procedure  I snimanje u prisustvu direktora kao bi dobio argumentovanu izjavu Đačiiće je upitala  “da li bi moje razrešenje zagrijalo grad Pljevlja ili samo određenu grupu zaposlenih?

Prenosimo integralno saopštenje:

Povodom saopštenja pod nazivom „Vrijeme je za ostavku“, kao i prethodnih medijskih interpretacija, neophodno je jasno i nedvosmisleno ukazati na činjenice, pošto su u javnosti plasirane tvrdnje koje su izostavljene ili svjesno fabrikovane i tendenciozno predstavljene.

Navodi da je novinaru Javnog servisa bilo zabranjeno snimanje u prostorijama Biblioteke nisu istiniti. Novinar je upućen na rukovodioca ustanove i obaviješten da snimanje može biti realizovano u terminu kada direktor bude prisutan, kako bi pored kadrova bila pružena i institucionalno odgovorna i argumentovana izjava. Pokušaj da se poštovanje institucionalne procedure predstavi kao zabrana snimanja predstavlja grubu manipulaciju činjenicama i tendenciozno prikazuje situaciju suprotno od stvarnog stanja. Ovo može potvrditi i sam novinar, a postojeća pisana komunikacija može biti učinjena javno dostupnom.

Prioritet i osnovni cilj inicijativa zaposlenih je borba za radnička prava i kolektivne interese u okviru ustanove, a ne „sloboda medija“. Stoga se kao logično pitanje nameće: Da li je svrha tražene ostavke, manifest frustracije zbog neuspješne smjene direktora, uzrokovane obavezom sprovođenja radnih dužnosti ili isticanje (ne)znanja o uslovima snimanja u prostorijama javnih ustanova

Pored toga, u potpunosti se ignoriše postojanje dva ključna stručna nalaza Instituta Sigurnost: jedan koji se odnosi na fizičku štetnost i čija valjanost važi do 30. marta 2026. godine, i drugi koji se konkretno odnosi na mikroklimu i čija valjanost je do 30. marta 2027. godine. Oba nalaza nedvosmisleno konstatuju da uslovi rada u prostorijama ustanove ispunjavaju propisane standarde i normative. Slične inicijative zaposlenih postojale su i u periodu prethodnih direktora, što jasno ukazuje na kontinuitet, a ne na bilo kakvu specifičnu „alarmantnu situaciju“ u aktuelnom mandatu.

Navodi o „zastrašivanju“ i „represiji“ zaposlenih su netačni. Pisani radni nalozi predstavljaju zakonsku i profesionalnu obavezu direktora i instrument koji obezbjeđuje pravilno funkcionisanje ustanove. Zaposleni koji u Biblioteci rade deceniju i više, tek su u prethodnom periodu prvi put moderirali književne večeri, učestvovali u zakonskoj reviziji bibliotečke građe, pisali priloge za časopis i vodili radionice i druge programske aktivnosti. Sve navedeno realizovano je isključivo zahvaljujući uvođenju radnih naloga i sistema institucionalne odgovornosti, što je vidljivo kroz učestalost kulturnih i edukativnih sadržaja u Biblioteci.

Nije pokazano interesovanje za jedno od najozbiljnijih pitanja, nestanak 1.828 knjiga sa Dječijeg odjeljenja i 314 knjiga iz Čitaonice, prostora u kojem je iznošenje bibliotečke građe izričito zabranjeno internim aktima. Odgovornost za ove propuste je institucionalno i zakonsko pitanje, a ne predmet proizvoljnih medijskih napada.

Finansijsko poslovanje ustanove je u potpunosti transparentno. Članovi Savjeta imaju uvid u finansijsku dokumentaciju, a svaki revizor ili nadležni organ može bez ograničenja provjeriti svaki segment poslovanja. Pokušaji da se kroz medijske konstrukcije imputira „nezakonito poslovanje“ predstavljaju isključivo pokušaj diskreditacije ustanove i njenog rukovodstva.

Pozivi na ostavku, formulisani bez ijednog dokaza o nezakonitom ili nesavjesnom postupanju, predstavljaju lične animozitete i medijski pritisak. Rad u skladu sa zakonom, uvođenje reda i vidljivih rezultata jasno potvrđuju kompetentnost i odgovornost rukovodstva ustanove.

Što se tiče grijanja, potrebno je naglasiti da je fotografija termometra snimljena na Pozajmnom odjeljenju, prostoru u kojem nema grejnog tijela i gdje zaposleni ne borave. Zaposleni na Dječijem odjeljenju borave isključivo u Dječijoj čitaonici, gdje temperatura nikada ne pada ispod 20 stepeni. Očigledno je da termometar na Pozajmnom odjeljenju ne odražava stvarne uslove rada zaposlenih, te se pokušaj da se ovaj podatak predstavi kao dokaz „ekstremne hladnoće“ i ugrožavanja radnog procesa pokazuje kao netačan i tendenciozan.

I na kraju, kao logičan zaključak, da li bi moje razrešenje zagrijalo grad Pljevlja ili samo određenu grupu zaposlenih? Jer iz svega navedenog proizlazi da samo u Biblioteci, zahvaljujući radnim nalozima i institucionalnom radu, zaposleni počinju da obavljaju aktivnosti koje su godinama zanemarivali.

Pokazano je više nego dovoljno znanja, odgovornosti i kapaciteta za vođenje jedne od najvažnijih kulturnih institucija u gradu. Rad direktorice i rezultati ustanove prepoznati su ne samo u lokalnoj zajednici, već i na širem regionalnom nivou, što predstavlja nedvosmisleni dokaz profesionalizma i institucionalne kompetentnosti.